Kazhani: Qëllimin e arrijmë kur media të ndikojë në përmirësimin e jetës së qytetarit

Raporti i medias dhe politikës në një marrëdhënie të ndryshueshme mes “buzëqeshjes” dhe kërcënimit. A po futet media në shinat e misionit të saj dhe sa tregues është që media ia ka arritur qëllimit kur sulmohet nga protagonistët e politikës? 

Mira Kazhani, gazetare dhe drejtuesi e portalit “Tirana Post”.

Media po sulmohet nga të gjithë anët, veçanërisht nga eksponentë protagonistë të politikës. Fakti që sulmohet nga të gjitha palët, a tregon se media është në funksionin e vet?

Media si çdo gjë tjetër është e keqja e vetes sot. Sulmet kanë qenë e do jenë gjithmonë. Nuk na bëjnë sulmet as më të fortë as më të dobët, as heronj as çlirimtarë. Halli më i madh sesa një sulm a disa, është: ‘Paraliza dhe normaliteti që kalojmë çdo gjë ne tani.

A do reagojmë ndonjë ditë si njerëz prej gjaku? Se di?!! Funksioni i medias shihet jo nga numri i sulmeve sot, se sot të sulmon çdokush. Madje sot e ngatërrojnë sharjen me të bërin gazetari.

Që një media është mirë dhe funksionale, dëshmohet nga jeta e përmirësuar e një qytetari që ka humbur një gjyq pa të drejtë, e një gruaje që i ka shpëtuar dhunës dhe vrasjes, e një fëmije që mëson dhe edukohet më mirë. Media nuk matet me numrin e sulmeve dhe me numrat e zerove.

Ka një ndarje edhe mes vetë protagonistëve të medias, që në disa raste merret me sulmet ndaj njëri-tjetrit, duke akuzuar për anshmëri. Sa e dëmton ky fenomen për të qenë një media e fortë dhe a mungon “sindikalizmi pozitiv”, që të parët që duhet të mbrojnë gazetarët janë vetë gazetarët?

Ka një ndarje! Ndarje ka por kush po e bën diferencën? Gazetarët e mirë janë të izoluar, por sot nuk ka më të tillë. Fatkeqësia më e madhe është kur gazetarët mbrohen nga politika sesa kur sulmohen nga stani i tyre.

Më mirë të zihemi sesa të bëjmë sindikalizma hipokrito-pozitiv, por të zihemi për të vërteten që u intereson qytetarëve dhe jo pronarëve rrogëdhënës dhe atyre politikë. Unë pres të më mbrojë puna ime në fund të ditës. Sigurisht e mirëpres një suport kolegu a kolegeje, se jam fyer dhe venë në sulm për punën time. A jam lënduar? Mjaft!

Por nuk kam kështu ëndërrimesh. Nuk kam asnjë shok a shoqe në gazetari. Sot të gjithë i shoh vetëm, dhe zgjidhja nuk është te “shoqnia”, por te standardet dhe limitet morale. Po të kishim 3 a 4 parime gjallë, çdo gjë do ishte më normale, për burrat dhe gratë, dhe kam bindjen që një shoqëri normale varet nga gazetarët e saj më shumë sesa politikanët.

Ne duke u bërë “mishngrënës” po hamë veten dhe fuqinë tonë. Më keq do bëhet. Pesimizmi është mbrojtja e vetme. Suksese MAPO në këtë diskutim. Prisni kur t’ju vënë në shënjestër domatesh së shpejti ose harrova fare jeni edhe ju…

Shkruar Nga
More from Redaksia

Sa të rrezikshme janë në dashuri shenjat e ajrit dhe të ujit

  Si zakonisht, yjet kanë diçka për të thënë për çështjen. Ja...
Read More